Ватан беҳтарин ва арзишмандтарин ганҷинаи бебаҳо аст. Дӯст дош-ани Ватан, ҳимояи марзу буми он қарзи шаҳрвандии ҳар як ҷавонмарди бо нангу номус ба шумор меравад. Қаҳрамонони матлаби мо ду нафар
Эҳтироми модар ва расидан ба қадри зан рисолати мардонагӣ ва вазифаи ҳар як инсон аст. Замири дили модар фарогири меҳру муҳаббат ва садоқату самимият буда, дуои некаш роҳкушову роҳнамои мо-фарзандон