Марди накӯном намирад ҳаргиз...
Ғами он нест, ки дар оташи ғам сӯхтаем, Ҳасрати мо ҳама ин аст, ки кам сӯхтаем!
Ғами он нест, ки дар оташи ғам сӯхтаем, Ҳасрати мо ҳама ин аст, ки кам сӯхтаем!
Муҳаббатшоҳ Шарифовро хуб мешиносам. Ӯ шахси меҳнатдӯст, масъулиятшинос ва дар иҷрои вазифаҳои бар дӯшдоштааш содиқ аст. Ана ҳамин дониши баланд, муҳаббат ба халқу Ватан, садоқат ба касб,
10 апрели соли 1918 Сафарбек Нозимов дар ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ ба дунё омадааст. Дар ин ҷо камол ёфт, бо меҳнати ҳалол зиндагии хешро пеш бурд. Дар яке аз рӯзҳои наҳс Германияи гитлерӣ аҳдшиканона
Файласуфи шаҳир Ошо гуфтааст: «Бештар ханда карданро ёд бигиред. Ханда ҳам монанди ибодат муқаддас аст». Ин нуктаро Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон зиндаёд Аловуддин Абдуллозода, бе ягон тардид,
Зан – модар офарандаи ҳаёт, сарчашмаи меҳру муҳаббат, фариштаи заминӣ аст, ки бо қалби поку беолоиши худ дар тарбияи фарзандон, оромишу осоиши оила саҳми босазое дорад. Инчунин, занону бонувон дар
(Қисмате аз мақолаи «Ҷилваи «Ашки нур» аз дурахши «Тоҷи офтоб»)
Устод Ҳақназар Ғоиб дар шеъри муосири тоҷик аз чеҳраҳои шинохта ва маъруф аст. Офаридаҳои ӯ махсусияти худро дорад, як хусусияти равшан ва хосае, ки дар шеъри ӯ ба назар мерасад, муҳаббат ба миллат,
7 январ собиқ сармуҳаррири рӯзномаи “Хатлон”, Шоири халқии Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳ Рӯдакӣ устод Ҳақназар Ғоиб ба синни мубораки 80 мерасанд.
Эй ҷавонмарди хирадкеши Ватан, Дар санои ту бигӯям ман сухан. Огаҳӣ аз илму аз панди замон, Аз фарозу аз нишеби ин ҷаҳон.
Ба дӯст, бародар, рӯзноманигори муваффақу комёб, азизи диле, ки беш аз 40 сол ҳамроҳаш дар рӯзномаи вилоятии имрӯза «Хатлон» ҳамкор будаму чун инсони неку шарафманд шинохтамаш, яъне Абдусаттор
Рӯзнома дар Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти рақами 117/рз-97 аз 07 январи соли 2019 аз нав ба ҳисоб гирифта шудааст.
