Ҳар яки мо барои шири сафеду ҷонбахш, аллаҳои пур аз умеду орзу, навозишу меҳрубонӣ ва насиҳату дуои модар аз ӯ як умр қарздорем. Ҳеҷ кадоме аз мо наметавонем, ки заҳмату бедорхобии ҳатто якшабаи
Ба ростӣ, намедонам аз куҷо оғоз кунам, аз бозгӯи ҳодисаи даҳшатбор ё аз қаҳрамониву шабзиндадориҳои як модар. Ҳодисаҳоро зиёд мешунавем, аммо ҷоннисории модарон моро бештар ба андеша ва васф кардан