“Ҳеҷ ганҷе нест аз фарҳанг беҳ...”
Чунин ном дорад китоби ба тозагӣ таълифнамудаи журналист, муаррих ва фарҳангшинос Ҷалолиддин Сафарзод, ки ба Ҷашни 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва 90-солагии ташкилшавии
Чунин ном дорад китоби ба тозагӣ таълифнамудаи журналист, муаррих ва фарҳангшинос Ҷалолиддин Сафарзод, ки ба Ҷашни 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва 90-солагии ташкилшавии
Як чеҳраи Гул бубину ин бори Фалак, Аз чеҳраи гул шукуфта бин кори фалак. То чанд кашӣ нола ту аз дори фалак, Чун тори кафаш маст шав аз тори «Фалак».
Рӯзноманигорон ҳамасола иди касбии худ - Рӯзи матбуоти тоҷикро таҷлил менамоянд. Ҳамасола матбуотчиён ба ҳам омада, аз ҳолу аҳвол, фаъолияти эҷодии якдигар воқиф мегарданд.
Мусоҳибаи ихтисосӣ бо Шоири халқии Тоҷикистон Ҳақназар Ғоиб
Мусоҳибаи ихтисосӣ бо Шоири халқии Тоҷикистон Ҳақназар Ғоиб
Хатмкардаи факултаи забонҳои хориҷии Донишкадаи омӯзгории шаҳри Хуҷанд (1961) ва мактаби олии ҳизбии шаҳри Тошканд (1975-1977) аст. М. Абдураҳмонов собиқ муҳаррири рӯзномаҳои «Комсомоли Тоҷикистон»
ХОЛОВ ҚУВВАТАЛӢ 20-уми майи соли 1937 дар деҳаи Деҳбаланди ноҳияи Шӯрообод ба дунё омада, мактаби миёнаро дар деҳаи Чорбоғ (собиқ Эмомалӣ)-и ноҳияи Восеъ хатм намудааст. Соли 1953 ба омӯзишгоҳи
Шоҳмузаффар Ёдгорӣ моҳи январи соли 1940 дар деҳаи Бузкушаки ноҳияи Ховалинг ба дунё омад. Баъди хатми мактаби миёнаи деҳаи Кадучии ноҳияи Восеъ, соли 1962 факултаи таъриху филологияи тоҷики
Шоир ва публитсисти шинохтаи тоҷик Мирсаид Миршакар яке аз нахустин муҳаррирони нашрияи «Сохтмони зарбдори Вахш» - аввалин рӯзнома дар водии Вахши вилояти Хатлон дар оғози солҳои 30-юми асри XX буд.
Соли 1906 дар шаҳри Конибодом, дар оилаи дуредгар ба дунё омад. Маълумоти ибтидоиро дар зодгоҳаш гирифта, соли 1924 ба Дорулмуаллимини шаҳри Тошканд дохил шуд.
Рӯзнома дар Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти рақами 117/рз-97 аз 07 январи соли 2019 аз нав ба ҳисоб гирифта шудааст.