Дар як сатр
» » Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”

26-05-2015, 15:04

Дар шаҳри Қӯрғонтеппа ба хотири ҷилавгирӣ аз гаравиши шаҳрвандон ба ҳар гуна гурӯҳҳои ифротию террористӣ як ҳамоиши серанбуҳ доир гардид. Мавзӯи зикршуда, ба ақидаи афроди огоҳ, дар миқёси вилоят то ҳол ба ин дараҷа тобиши пандомӯз ва ҳамзамон, таъсирбахш касб накарда буд.

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”Вақте наворҳои пурдаҳшати буридани сари асирон аз ҷониби ҷангҷӯёни «Давлати исломӣ», сӯзонидану тарконидани одамон, хонаҳо, масоҷид ва ҳоказо намоиш дода шуд, баъзе аз ҳозирон ашк мерехтанд, бархе дандон ба дандон месоиданд ва иддае беихтиёр чашму рӯйи хешро бо даст панаҳ мекарданд. Ва аз толор шунавою нимшунаво чунин садоҳо ба гӯш мерасид:

“Ай, ноширгиш!”;
“Э войи ҷонаки ҷавонаш-е. Очаҳакаш мемирад аз ғама”;
“Ҷаллод! Одама чени саг ҳам намедона-е!”;
“Ин ягон кино боша ё...? Не, ҳа ваяша дидӣ-мӣ? Аз Тоҷикистон аст. Ба интернет Ҳоҷӣ Мирзора “Ҷиҳода манъ накун!” гуфта угражат карда буд”;
“Зану кӯдакои худшон пеши назаршон намеомада боша?”...

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”

– Ин наворҳо, - зикр кард садри маҷлис - шаҳрдори Қӯрғонтеппа Амирулло Асадулло, - бо он мақсад манзур шуданд, то ҷавонон ва калонсолон чеҳраи аслии гурӯҳҳои тариқи интернет ва дигар василаҳо машғул ба таблиғи ҷиҳодро шинохта бошанд.

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”Зимнан, Амон Шаймонов, ҳуқуқшиноси дастгоҳи раиси шаҳр, доир ба ҷанбаҳои сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии тавлидсози терроризму экстримизм суҳбат намуда, ҳамрадиф иттилоъ дод, ки аз вилояти Хатлон 60 нафар дар кишварҳои арабӣ гӯё ба ҳайси муҷоҳид маъво пайдо карда будаанд, ки аз ин аллакай 22 нафарашон қурбони ин гумроҳии хеш гардидаанд.

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”Гуфтанист, ки барои вохӯрӣ бо мардум ду модар ва як ҷавоне, ки бо гунае ба мавзӯи ҷиҳод алоқамандӣ доштанд, даъват гардида буданд. Аз инҳо нутқи сокини шаҳри Қӯрғонтеппа Гулчеҳра Холиқова, ки аз андуҳи писари дар ҷиҳодҳо гумгаштааш Фарҳод Бурҳонов бе гиряву шеван ҳарф зада наметавонист, аксариятро ба риққат овард. Вай гуфт: “Ман аз қаъри дил фарёд карданиам, то ин ки ҳарфҳоям ба гӯши шумо - модарон, хоҳарон ва фарзандон бармало бирасад. Ҷавонони азиз, аз шумо илтиҷо дорам, ки мисли писари ман рафтор накунед. То ҳол на мурдаашро пайдо кардаам, на зиндаашро. Чунин рӯзро ба ҳеҷ кас намехоҳам. Фарҳодро танҳо калон карда будам. Ӯ инсони ботамкин буд. Намозҳояшро мехонд, масҷид мерафт, маро дӯст медошт. Вале кадом нохалафе вайро ба доми тазвири хеш афтонд. Аз Русия ба Сурия рафт. Ӯ модарашро, оилаашро фикр накард, рафт. Худоро зора мекунам, ки зинда бошад...

Ман аз ҳамаи шумо хоҳиши зиёд мекунам, ки модар, падар ва зану фарзандони худро дӯст доред. Ватанро ба ҷон баробар донед ва фақат барои он бимиред, на баҳри хоки бегона. Ба ҳарфи ҳар кас гӯш надиҳед. Он нафароне, ки мову шуморо ба майдони ҷанг мекашанд, душман ҳастанд ва мехоҳанд, ки кишвари ободи мо вайронаву ғамхона бошад”.

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”Хонуми дигар Саодатмо Тилоева, сокини ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ, бо таассуфи фузун зикр кард, ки духтараш Садорат Қурбоноваро шавҳараш Далер Халифаев моҳи октябри соли 2013 дар Туркия гузошта, худ ба Сурия меравад ва ба эҳтимоли зиёд он ҷо кушта мешавад. «Дар якуним моҳ ҳамагӣ се маротиба бо Садорат суҳбати телефонии дудақиқаӣ доштаму бас. Охирин маротиба вақте гап задам, гуфтам, ки “Дар ин ҷо овоза аст, ки шавҳаратро куштаанд”. Ҷавоб дод, ки “Агар овоза бошад, рост аст, лекин ман то ҳол ҷасадашро надидаам». Гуфтам: “Ту дар он шаҳри мардум бо кӯдаки хурдсол чӣ кор мекунӣ?”. Гуфт: “Оча, ман аз ин ҷо безорам. Чӣ кунам, ки танҳо мондаам?!”. Ва гиря карда, илова намуд: “Ман бо як русзабон кор карда истода, кӯшиш дорам, ки роҳкиро ҷамъ намуда, ба Ватан баргардам”. Гуфтам: “Ту ҷоятро бигӯ, мо рафта меорем. “Майлаш, суроғаамро аниқ кунам” гуфт, аммо шояд касе тарсонидаш, ки шаш моҳ боз ҳеҷ тамос гирифта наметавонам...

Апаҳо, акаҳо, духтари 24-солаи ман кӯдаки ҳафтуниммоҳа дар даст як сол боз дар ким-куҷост. На шаб хоб дораму на рӯз. Саломатиамро аз даст додаам. Ба бисёр мақомотҳо барои овардани духтарам муроҷиат кардаам ва шояд дар назари аксарият шум ҳам шуда бошам. Аммо бо вуҷуди ин, аз ҳамаи онҳо илтимос мекунам, ки фарзанди ман - Садоратро баргардонида биёранд. Агар ҳамин корро кунанд, ман тамоми умр дуои ҷонашонро хоҳам кард», - афзуд Саодатмо Тилоева.

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”Парвиз Набиев, сокини ноҳияи Шаҳритус, ки бинобар пушаймон гаштан аз нияти ҷиҳод аз ҷавобгарии ҷиноятӣ озод шудааст, он рӯзҳоро ёдовар шуда, гуфт, ки “Охири моҳи августи соли 2014 ба Русия барои кор рафтам. Тӯли 10-15 рӯз аз интернет наворҳои вобаста ба ҷанги Сурияро тамошо мекардем. Як ҳамкорам ҳам моро пайваста ташвиқ карда, мегуфт, ки «Ҷиҳод кори ҳақ аст. Дар он ҷо кофирон мусулмонҳоро кушта истодаанд”. Бовар намуда, ба Туркия сафар намудем. Аз фурудгоҳ моро ба масҷиди “Эмом Бухорӣ” бурданд. Он ҷо ҳам таълими динӣ ва ҳам таълими марбут ба ҷиҳод мегирифтем. Манзараи ҷангро нишон дода, мегуфтанд, ки “Инҳо мусулмон нестанд, балки шиаи кофиранд. Хурду калонашро яксара куштан даркор”. Фаҳмидем, ки он ҷо ҷиҳод нест ва тарсидему гуфтем, ки «Мо намеравем” Гуфтанд, ки “Майлаш, ҳамин ҷо кор кардан гиред”. Вале як бегоҳ ба мошин саворамон карда, ба самти номаълум бурданд. Баъди 6-7 соат мошинро пулиси Туркия манъ карда, моро дар боздоштгоҳи Анқара маҳкам намуд...

Раҳмат ба Ҷаноби Олӣ Эмомалӣ Раҳмон, ки маро аз ҷавобгарии ҷиноятӣ озод кард. Ва бисёр хурсандам, ки ҳоло дар Ватан ҳастам. Аз ҷавонон хоҳиш мекунам, ки ақлашонро гум накунанд ва ҳеҷ гоҳ ба ин роҳи каҷ нараванд”.

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”Дар ин росто, Ирфониддин Шамсиддинов, имом-хатиби масҷиди “Эмоми Аъзам”-и шаҳри Қӯрғонтеппа, мафҳуми калимаи ҷиҳодро бо зикри мисолҳои возеҳ барои ҷамъомадагон баён кард. “Нафаре ба назди ҳазрати пайғамбар (с) омаду гуфт: «Ё расулуллоҳ, мушрикон ба Мадина ҳамла доранд. Агар иҷозат бошад, ман ҳам ба сафи муҳофизон пайвандам». Муҳаммади Мустафо (с) аз ӯ пурсид, ки «Оё падару модарат дар қайди ҳаёт ҳастанд?» Ҷавон гуфт: «Алҳамдулиллоҳ, ки зиндаанд”. «Рав, хизмати падару модар кун! Ин ҳам ҷиҳод аст», - амр кард муаллими башарият. Имрӯзҳо сад афсӯс, ки мо калимаи ҷиҳодро ба маънои дигар: қатлу куштор мефаҳмем. Ҷиҳод ҷаҳду кӯшиш кардан дар рушди соҳаю зиндагии худ ва талош барои ободии Ватанро гӯянд. Аммо ҳоло аз камсаводию бетарафии мусулмонон душманони дини мубини ислом истифода бурда, “Ҷиҳод!” гуфта моро зидди ҳам шӯронида истодаанд.

Вақте ки пайғамбари Худо (с) аз набарди яҳудиҳо ба шаҳри Мадина бармегашт, ин сухани аҷибро гуфт: “Мо аз ҷиҳоди хурд ба ҷиҳоди бузург баргашта истодаем». Асҳоби киром ҳайратзада пурсиданд, ки “Магар набарди мо бо яҳудиҳо ҷиҳоди хурд буд?”. Он ҷаноб гуфт: “Бале”. Яъне ҷиҳоди бузург ин аст, ки инсон бо нафси худ мубориза барад ва ба нафъи ҷомеа кор кунад.

Дар истинод ба асарҳои таърихӣ ҷаноби расулуллоҳ (с) ҳеҷ гоҳ инсонеро аз ҷон маҳрум накардааст, зеро ӯ барои тамоми оламиён ҳамчун раҳмат фиристода шудааст. Агар пайғамбарамон танҳо боиси раҳмат будааст, пас, чаро мову шумо даст ба куштор занем?”, - зикр кард Ирфониддин Шамсиддинов.

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”Дар тақвияти гуфтаҳои фавқ Акрами Соҳибназар, имомхатиби масҷиди “Эмом Бухорӣ”-и ноҳияи Ҷалолиддини Румӣ, тазаккур дод, ки “Давлати исломӣ”-е, ки мегӯянд, ба ном исломист... Як устодам, ки доктори илми таърих асту феълан дар Дубай дарс медиҳад, моҳе қабл занг зада, гиря карда, гуфт, ки дар шаҳри Тикрити Ироқ барои раҳидан аз чанги “Давлати исломӣ” бо саркардаҳои он се рӯз музокирот карданд. “Онҳо гуфтанд, ки “Шумо таслим шавед. Молу мулку зану фарзанд, хуллас ҳар чизе, ки доред, аз мост ва истифодаашон бароямон раво”. Мо намояндагони худ: донишмандону бузургсолонро равон карда, гуфтем, ки “Мо ҳам мусулмонем. Барои чӣ ин тавр мегӯед?”. Посух доданд, ки “Шумо дар сурати ҳама чизи худро ба мо бахшидан аз кушта шудан мераҳед”, - нақл кард устодам, ки сабти суҳбат то ҳол маҳфуз аст. Яъне ҷангу бераҳмӣ дар он ҷойҳо танҳо ба хотири чоҳҳои нафту газу дигар дороиҳо сурат мегирифтааст...

О ислом дар куҷо гуфт, ки асирро куш?! Асирро дар қафаси оҳанин зинда ба зинда оташаш мезананд, дар ҳоле, ки пайғамбар (с) гуфтааст: “Бо оташ ҳеҷ кас ҳақ надорад ҷазо диҳад, илло соҳиби оташ - Худованд”. Пайғамбари Худо (с) ба ҳар ҷиҳоде, ки роҳӣ мешуд, таъкид мекард, ки “Шумо занону кӯдакону асирронро накушед. Ҳатто алафи сабзро зер накунед”. Яъне зӯрии умматони Муҳаммад (с) бояд дар илму ҳилмашон бошад”.

Амирулло Асадулло: “Ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст”Зимнан, Баҳриддин Сафарзода, прокурори шаҳри Қӯрғонтеппа, марбут ба мавзӯи ҷиҳод аз Кодекси ҷиноятии Тоҷикистон нуктаи муҳимеро ба саъми ҷамъомадагон расонид. “18-уми марти соли ҷорӣ ба моддаи 401 эзоҳи зерин илова карда шуд: “Шахсе, ки ихтиёрӣ аз иштироки ғайриқонунӣ дар воҳиди мусаллаҳ, задухурди мусаллаҳона ё амалиёти ҷангӣ дар ҳудуди дигар давлат то анҷом ёфтани воҳиди мусаллаҳ ва анҷом ёфтани задухурди мусаллаҳ ё амалиёти ҷангӣ даст мекашад, агар дар ҳаракатҳои ӯ таркиби дигар ҷиноят набошад, аз ҷавобгарии ҷиноятӣ озод карда мешавад”, - иттилоъ дод прокурори шаҳр.

Дар анҷоми ҳамоиш Амирулло Асадулло, раиси шаҳри Қӯрғонтеппа, дар ҳошияи мавзӯи баррасишуда аз китоби “Тазкират-ул-авлиё” қиссаеро нақл кард.

– Боязиди Бастомӣ ҳангоми бозгашт аз зиёрати Хонаи Худо аз шаҳри Ҳамадон тухми гул харид, то дар Ватан бикорад, - гуфт А. Асадулло. - Аз қазо дар дохили тухмӣ як мӯре афтида буд. Боязид аз панҷрӯза роҳ қафо гашт, то оне, ки мӯрро ба маконаш - бозори Ҳамадон оварду монд.

Манзурам ин аст, ки ислом ҳатто озори мӯрро манъ кардааст. Пас, куҷо расад ба озори инсонҳо? Биноан, мо бояд фарзандони хуб ба воя расонем. Шахсан барои ман ҳамчу раиси шаҳр ҳалли масъалаву мушкили аҳолии садҳазорнафараи Қӯрғонтеппа як сӯ асту муҳимияти тарбияи фарзанд як тараф. Охир, мабодо, агар фарзанд даст ба ҷиҳоди нораво ё ҷиноят занад, маҳз мо - волидон зери бори хиҷолат мемонему азоби зиёди рӯҳӣ мекашем.

Зокир ҲАСАН


Шарҳи хонандагон +

Матолиби дигар:

Ҷавонон аз хуруфоту бесаводӣ ба ДИИШ мепайванданд

Ҷавонон аз хуруфоту бесаводӣ ба ДИИШ мепайванданд

Ҳаёти иҷтимоӣ, Хабарҳо, Ҷавонон ва варзиш, Номаҳои Шумо
Дӯст доштани Ватан аз имон аст!

Дӯст доштани Ватан аз имон аст!

Ҳаёти иҷтимоӣ, Хабарҳо, Ҷавонон ва варзиш, АМОН МАҲКАМОВ
С. Сорбонхӯҷа: «Ҷиҳод»-и ҷавонони тоҷик дар Сурия ҷиҳоди исломӣ нест

С. Сорбонхӯҷа: «Ҷиҳод»-и ҷавонони тоҷик дар Сурия ҷиҳоди исломӣ нест

Ҳуқуқу амният, Ҷавонон ва варзиш, НОСИРҶОН МАЪМУРЗОДА

"Китобча"-и "даъват ба ҷиҳод": Номаш чист, муаллифаш кист, нашриёташ ку ...

Ҳуқуқу амният, Ҷавонон ва варзиш, АМОН МАҲКАМОВ
Ба заъфи худ ғазо кунед!

Ба заъфи худ ғазо кунед!

Ҳуқуқу амният, ЗОКИРҶОН МУРОДОВ