Саҳми инсон дар таърих аз умдатарин масъалаҳои омӯзиш, таҳқиқ, арзёбӣ ва хулосабарорӣ мебошад. Ва аз Дунёи Қадим то ба имрӯз мавзуи баҳс интихоб шудааст: магар инсон таърихро офаридааст ё таърих аз
Зарра ҳам аз тарбият гардид хуршедошён, Сарв то қомат фарозад, хуни дил шуд боғбон. Бар ҳуҷуми ҳодисоти зиндагонӣ нест шак, Монд ҳар кас дар тағофул, рафт бе ному нишон.