Дар як сатр
» » Номаи сипоси «духтари Президент»

Номаи сипоси «духтари Президент»

24-02-2016, 10:19

«Зан оинаи поку беғубор, инъикосгари симои зоҳирӣ ва ботинии ҳар халқу миллат ва давлат аст. Ба ин маънӣ, шумо оинаи Тоҷикистон ҳастед, ки сатҳи хираду маърифат, одобу ахлоқ, камолоту пешрафт, гузашта ва имрӯзу ояндаи миллату давлати моро дар худ таҷассум мекунед. Орзу мекунам, ки ин оина ҳамеша покизаву мусаффо, зебову пурҷило ва беосебу ҷаҳоноро бошад».
(Аз суханронии Эмомалӣ Раҳмон
дар Анҷумани иттиҳодияҳои занони кишвар,
26 апрели соли 1997)

Аз номи духтароне, ки тайи 19 соли охир бо квотаи Президентӣ дар мактабҳои Олӣ таҳсил кардаанду мекунанд Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҳар як вохӯрие, ки бо бонувони мамлакат барпо мекунад, ба мақому манзалати зани тоҷик таъкид намуда, саҳми шоистаи ӯро дар устувории оила, ҷомеа ва сарнавишти миллат созгору тақдирсоз медонад.

Номаи сипоси «духтари Президент»

Боло рафтани мавқеи зан дар солҳои соҳибистиқлолии Тоҷикистон хеле равшан эҳсос мешавад. Аввалин иқдоми нек, ки аз ҷониби Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон ба хотири дастгирии ҷавондухтарон, бахусус духтарони деҳотӣ роҳандозӣ шудааст, таъсиси квотаи президентӣ мебошад. Ин иқдом соли 1997 амалӣ гардида, тариқи он духтарон аз навоҳии дурдасти кишвар барои идомаи таҳсил ба донишгоҳу донишкадаҳо шомил мешаванд.

Ба касе пӯшида нест, ки дар даврони Шӯравӣ масъалаи ба мактабҳои олӣ ҷалб намудани духтарон хеле ҳалталаб буд. Давоми 19 соли амал кардани квотаи президентӣ дар Тоҷикистон ҳазорҳо ҷавондухтарон, аз ҷумла муаллифи ин сатрҳо низ, соҳибмаълумот гардиданд. Имрӯз мушкили камдонишии духтарон қариб ҳалли худро ёфтааст. Зеро волидайн низ дарк кардаанд, ки зан-модар бояд бомаърифату босавод бошад. Роҳбари давлат орзуи кӯдакӣ ва ба қавле «хобҳои афсонави»-и ҳазорон духтари деҳотиро ба ҳақиқат табдил дод.

Албатта, мо-духтарони деҳоти дурдаст орзу мекардем, ки барои таҳсил ба Душанбе равем. Зеро, то он замон дар деҳае, ки ба воя расида будам, ягон нафар духтар барои таҳсили рӯзона ба донишгоҳ шомил нашуда буд ва ягон волидайн ҳам иҷозаи идомаи таҳсил дар донишгоҳро намедод. Қолаби ин ҳама нофаҳмию тангназариҳоро танҳо бо иқдоми Сарвари давлатамон ба истилоҳ бишкаст. Ҳарчанд дар аввалҳо, шояд дар дили модарон тарсу ҳарос ҷой дошт, аммо бо насиҳату роҳнамоии падаронаи Сарвари давлат, Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон, ки ба зарурати таҳсили духтарон дар мактабҳои олӣ таъкид менамуд, волидон ҳам ба духтаронашон фотиҳаи неке барои хонданро доданд.

Ин иқдоми наку падаронро дилпур сохт, ки дониши духтаронашон кифоягӣ дорад. Ва ҳамин гуна ҳам шуд. Духтаронеро, ки тариқи квотаи президентӣ таҳсил мекунанд, «духтарони Президент» ном мебаранд ва устодон ҳам ҳамаҷониба онҳоро дастгир мешаванд. Ғамхориҳои падаронаи Ҷаноби Олиро бисёри духтарон ба некӣ дарк карда, дар ҷавоб аксаран бо баҳои хубу аъло таҳсил намуда, донишгоҳро бо сари баланду рӯйи сурх хатм мекунанд. Имрӯз «духтарони Президент» дар тамоми минтақаҳои кишвар кору фаъолият доранд. Ин духтарон дар куҷое, ки бошанд, ҳеҷ гоҳ «фарзанди Президент», фарзанди Ватан буданашонро фаромӯш намекунанд ва хизмати халқу меҳанро содиқона анҷом медиҳанд.

Барҳақ мегӯянд, ки касе агар соҳиби се духтар буду онҳоро панаҳ дод, таъмин кард ва бо эшон дилсӯз буд, ҳатман ба биҳишт дохил мешавад. Мутафаккире гуфтааст, ки вақте мардро тарбия мекунем, як касро (фард) тарбия мекунем. Вақте занро тарбия мекунем, миллатро тарбия мекунем. Ба ин маънӣ, Эмомалӣ Раҳмон ҳазорон духтари тоҷикро ҳамчун фарзандони худ тарбия намуд ва роҳи онҳоро ба сӯйи илму донишандӯзӣ боз кард. Ҳадафи Президенти мамлакат аз таъсиси квотаи президентӣ, ҳамчунин фароҳам овардани имкон барои рушди шахсии духтарони тоҷик, барои тарбияи як насли донишманду солор буду ҳаст. Зеро, ба таъкиди Роҳбари давлат, маҳз модарони соҳибхираду дурандеш метавонанд насли шоистаи миллатро тарбия намоянд.

Ёдам меояд, аз суханронии Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон, ки ҳанӯз соли 1998 дар вохӯрӣ бо ҷавонони лаёқатманди кишвар сурат гирифта буд. Он ҷо Роҳбари давлат, аз ҷумла таъкид дошт: «Истеъдод, ба назари ман, мисли чашмаест, ки агар пеши роҳи онро накушоем, чашма дер ё зуд хушк мегардад. Айнан ҳамин тавр, ҳар як истеъдодро монанди чашмае, ки мардуми ташналабро шодоб мегардонад, бояд тарбия, нигоҳубин ва эҳтиёт кард ва барои инкишофи минбаъдаи вай шароити муносиб фароҳам овард».

Дар ҳақиқат, Президенти мо марди қавлу амал аст. Истеъдодҳоро дастгиру роҳнамо, пандомӯзу ҳодӣ мебошад. Ғамхории падаронаи ӯ бавижа ба духтарони рустоӣ, онҳое, ки ташнаи илму дониш ҳастанд, аммо шароити мусоид барои таҳсилро надоштанду надоранд, бемислу монанд аст. ӯ нафарест, ки киштии орзуву омоли ҷавононро ба соҳили мурод мерасонад. Ба ҳар як орзуи ҷавони доништалаб ҷомаи амал мепӯшонад. Ҳеҷ касро ноумед намесозад.
Ӯ Падар аст.
Президенти мардумист.
Пешвои барҳаққи миллат аст!

Ҳангомаи ИСМАТ,
Аълочии матбуоти Тоҷикистон






Шарҳи хонандагон +

Матолиби дигар:

Пешвои  миллат - раҳнамои миллат

Пешвои миллат - раҳнамои миллат

Ҳаёти иҷтимоӣ, Хабарҳо, Номаҳои Шумо
Пешниҳоди Пешвои миллат: «Шабакаи якум бо номи «Тоҷикистон» номгузорӣ шавад ...

Пешниҳоди Пешвои миллат: «Шабакаи якум бо номи «Тоҷикистон» номгузорӣ шавад ...

Фарҳанг ва адабиёт, Хабарҳо, ҲАНГОМА ПАҲЛАВОНОВА
Дар партави Паём. Сиёсати башардӯстонаи Пешвои миллат

Дар партави Паём. Сиёсати башардӯстонаи Пешвои миллат

Хабарҳо, Номаҳои Шумо
СММ аз духтари тоҷик ситоиш кард

СММ аз духтари тоҷик ситоиш кард

Хабарҳо, Ҷавонон ва варзиш, Маориф ва илм
Эмомалӣ Раҳмон: Фарзандро аз рӯзи таваллудаш бояд тарбия кард

Эмомалӣ Раҳмон: Фарзандро аз рӯзи таваллудаш бояд тарбия кард

Ҳаёти иҷтимоӣ, Хабарҳо, НОСИРҶОН МАЪМУРЗОДА