Дар як сатр
» » Ҷавонони Фархор: ҲНИТ барои мо лозим нест

Ҷавонони Фархор: ҲНИТ барои мо лозим нест

10-07-2015, 17:03


Муроҷиатномаи ҷавонони ноҳияи Фархор


Ҷавонони Фархор: ҲНИТ барои мо лозим нест

Мо, ҷавонони Фархори бостон, дар рӯҳияи баланди хештаншиносӣ изҳор менамоем, ки дар ин марҳилаи созандагию бунёдкории Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳамчун як узви фаъоли ҷомеаи муосир бо ҳисси ифтихори миллӣ худро масъул ва вазифадор медонем, ки баҳри истиқлолияти комили мамлакат ва рушду тараққиёти кишвар дар радифи сиёсати пешгирифтаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон саҳм гузорем.

Мо озодӣ ва ҳуқуқҳои конститутсионии худро муқаддас шуморида, ба ваҳдат, баробарию бародарӣ ва дӯстии миллату халқиятҳои Ватани азизамон - Тоҷикистон арҷ гузошта, баҳри бунёди ҷомеаи шаҳрвандӣ бо азму иродаи қавӣ талош меварзем.

Имрӯз барои мардуми тамаддунофари тоҷик қисмат имтиҳони дигареро пеш овардааст. Бархе аз саркардагони ҷанги шаҳрвандӣ ва азҳоби сиёсӣ барои халалдор кардани оромии кишвар бо истифода аз расонаҳои гуногуни хабарӣ ва сомонаҳои интернетӣ рахна ба мазҳабу ваҳдати бадастомадаи мардум зада истодаанд.

Имрӯзҳо ҳар он ҳизбу ҳаракате, ки дар дунё таҳти номи ислом фаъолият доранд, амалу ҳаракат ва одобу рафтори аъзои онҳо ба ақли инсонӣ рост наомада, баҳонаест барои куштани фарзандони бегуноҳ.

Солҳои охир Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон зери роҳбарии Муҳиддин Кабирӣ ва панду насиҳатҳои он аз дини мубини ислом ба боварии аксарияти мардум даромада, умедвории мардумро дар он баланд гардониданд, ки наҳзатиҳо дар ҳаргуна вазъи ҷаҳони кунунӣ дар шароити барои ҳар як халқу миллат таҳдидовар самти фаъолияти ҳизбро ба нафъи халқу миллат ва тинҷию оромии Ватан равона мекунад. Вале амалҳои ҳизбиёни исломӣ ба боварии мардум таъсири манфӣ расонида, дар суҳбату насиҳатҳои Муҳиддин Кабирӣ бо эшон амали хайр дида намешавад. Ҳамчунин ғояҳои миллат, давлат ва арзишҳои миллӣ, ки дар суханрониҳои роҳбари Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон шунида мешавад, ҳеҷ арзише барои эшон надорад. Ба монанде, ки дар ҳар кунҷи дунё дида мешавад.

Дар таърихи тӯли чандинҳазорсолаи миллати тоҷик мо медонем, ки ҷангҳои пайдарпай боиси аз байн бурдани мазҳабҳо, эътиқодҳо, равияҳои динӣ гардид, ки ҳазор соли он ба эътиқодмандии ислом вобаста буд. Вале миллат иваз нашуд. Ин дар ҳамон давра низ ба фарзандони воқеӣ, бо сабру таҳаммул, дорои фазилату дониш маҳсуб ёфта, тавонистанд, ки фарҳанги миллии хешро ҳифз намуда, қисме аз арзишҳои диниро низ ба он илова намоянд, ки тавассути ин намунаи хоси миллию мазҳабии худро ба ҷаҳониён муаррифӣ карданд. Ин пеш аз ҳама ба миллати тоҷик ва давлати Тоҷикистон мутааллиқ мебошад.

Қисми зиёди аҳолии Тоҷикистон (97 фоиз) мусалмон мебошанд. Вале бе ҳизби исломӣ ҳам барои тамоми мусалмонони Тоҷикистон шароити зарурӣ, аз ҷумла фаъолияти масҷидҳои ҷомеъ ва панҷвақта барои гузоштани намозҳои фарзию суннатӣ ва чопи китоби муқаддаси ислом Қуръони Карим бо тарҷумаи тоҷикӣ ва ҳарфи кирилӣ муҳайё мебошад.

Бо роҳбарияти ҲНИТ мебояд, ки ба чашми якдигар нигоҳ карда гӯем, ки ҳизббозиҳои Афғонистону Покистон, Ҳаракати Толибон, ҷараёни ваҳҳобия, Ҳизби таҳрир ва «Давлати исломӣ» аз куҷо пайдо шуд?, кӣ сохт?, чӣ гуна? ва дар куҷост? Афғонистону Покистонро ба ҳолати имрӯза бегонагон ташкил намуда, Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон низ берун аз марзҳои Тоҷикистон ташкил карда шуда, маблағгузорӣ мегардад.

Дар ҷангҳои исломӣ, ки ҷонибдорону манфиатҷӯён бо номи ислом дар давлатҳои Сурияву Ироқ ва Афғонистон ҷангида, хуни ноҳақ мерезанд ва барои рабудани ҷони тифлони бегуноҳ бо тиру туфангу яроқу аслиҳа таъмин мегарданд, онҳоро низ ба монанди ҲНИТ аз ҷониби кадом давлат?, кӣ? ва барои чӣ? маблағгузорӣ мекунанд, имрӯз дар ҳаракатҳои шумову ҳамҳизбиёнатон баръало аён мебошанд.

Бингаред, ин гурӯҳҳо дар ҳақиқат аз тарафи тағоҳои хориҷии шумо барои манфиатҷӯӣ ба номи ислом маблағгузорӣ мегарданд.

Барои марди баору номус, ватандори асил ин, албатта, ғамангезу риққатовар аст. Вале мо ҷавонон ҳаргиз фаромӯш накардаем, ки дар ҷанги шаҳрвандӣ, даҳҳо ҳазор ҳамсолони худро аз даст дода, ҳазорҳо шаҳрвандони мо ғарибу бехонумон ва ҳамаи боигарии халқу давлат аз тарафи баъзе силоҳбадастон ба яғмо бурда шуда буд ва қисмати зиёди ҷавононро ин гурӯҳҳо такягоҳи асосии худ намуданд ва имрӯз мо ҳаргиз намегузорем, ки ҳодисаҳои солҳои 90-уми асри гузашта дар Ватани азизамон боз такрор ёбанд.

Бо чунин муносибат ва саргумӣ мардумро ба куҷо мебареду ба чӣ ҳол мерасонед? То ба кай бо дурӯғу сафсатаҳои гӯшношунид рахна ба оромии Тоҷикистон мезанед? Бас аст туҳмат заданҳо, ки гӯё аъзоёни ҳизби шумо зери зӯроварӣ қарор дорад. Шумо ва бахши ҲНИТ дар ноҳияи Фархор ва барои ҷавонони боору номуси фархорӣ заррае қадр ва манзалат надоред. Ва имрӯз бо ифтихор гуфта метавонем, ки ҷавонони Фархор ҳаргиз тарафдори ҳизби шумо набуданд ва нестанд.

Мо зодаи даврони истиқлолем ва дар тӯли умри хеш ягон амали созанда, ягон кори нек, ба ҷуз фитнаю кин коштан дар қалби мардум, аз бахши ҲНИТ дар ноҳия надидаем. Танҳо бахши шумо, ин ҳам бошад, ду сарсупурдаатон (раис ва муовин) дар давраи интихобот бо тақсими барномаҳои ҳизб дар бозор машғул шуда, то интихоботи дигар коре надоранд. Натиҷаи интихоботи охирин бори дигар дар ноҳия обрӯю нуфузи ҲНИТ-ро нишон дод, ки чунин бахши ҲНИТ барои мо шаҳрвандон лозим нест.

Мо, ҷавонони зодаю тарбиятёфтаи даврони истиқлолият имрӯз ҳамаи он амалҳои номатлубу иғвоангезро, ки рахна ба ваҳдату дастовардҳои даврони соҳибистиқлолии кишвар мезананд, маҳкум менамоем.

Вақти он расидааст, ки Шумо ва пайравонатон аз ин ҳизби исломии ташкилкардаи худатон даст кашида, ҳамқадами мардони содиқи кишвар бошед. Онҳое, ки ҳамсафи Шумо ҷамъ омадаанд, аксарияти онҳо хабардор нестанд ва қисмати асосиашон раҳгумзада мебошанд.

Мо, ҷавонони Фархор муроҷиатномаҳои ҳамсолони худро аз манотиқи дигари ҷумҳурӣ дастгирӣ намуда, даъват мекунем, ки ба дасисаву бозиҳои сиёсии пасипардагии ин гурӯҳҳо дода нашуда, баҳри нашъунамо ва шукуфоии Тоҷикистони азизамон дар атрофи сиёсати пешгирифтаи давлат ва Ҳукумати Тоҷикистон муттаҳид гардида, масъулияти бузурги таърихӣ ва қарзи пурифтихори фарзандии худро сарбаландона, бо дониши хубу аъло, рафтори намунавӣ ва дар корҳои созандагиву бунёдкорӣ фаъолона адо менамоем.

Мо, ҷавонон ба ояндаи дурахшони Тоҷикистони азизамон боварии комил дорем. Бо ифтихор эълон менамоем, ки метавонем дар якҷоягӣ баҳри рушду нумӯъ ва амнияту суботи Ватани азизамон саҳми шоиста гузорем.

Муроҷиатнома дар ҷаласаи навбатии бахши Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон дар ноҳияи Фархор рӯзи 6 июли соли 2015 бо иштироки беш аз 400 нафар аъзо якдилона қабул карда шуд.


"Хатлон", №29, аз 9 июли соли 2015


Шарҳи хонандагон +

Матолиби дигар:

Барои ризои нафси худ исломро доғдор кардан аз ойини мусалмонӣ нест

Барои ризои нафси худ исломро доғдор кардан аз ойини мусалмонӣ нест

Сиёсат, Хабарҳо, Номаҳои Шумо
Назарзода ба қасами ҳарбӣ хиёнат кард

Назарзода ба қасами ҳарбӣ хиёнат кард

Сиёсат, Хабарҳо, Номаҳои Шумо
Ватанро бо тавони рустамона посбон бошем

Ватанро бо тавони рустамона посбон бошем

Хабарҳо, Ҷавонон ва варзиш
Муроҷиати ҷавонони вилояти Хатлон ба ҷавонони бурунмарзӣ, ки ба корҳои нома ...

Муроҷиати ҷавонони вилояти Хатлон ба ҷавонони бурунмарзӣ, ки ба корҳои нома ...

Ҷавонон ва варзиш
Ф. Абдуллоева: Ҷавонони Хатлон бо муҳтавои номаи донишҷӯёни суғдӣ ба унвони ...

Ф. Абдуллоева: Ҷавонони Хатлон бо муҳтавои номаи донишҷӯёни суғдӣ ба унвони ...

Сиёсат, Хабарҳо, НОСИРҶОН МАЪМУРЗОДА