Дар як сатр
» » Омӯзгори соҳибиззат

Омӯзгори соҳибиззат

14-03-2015, 10:14

Омӯзгори соҳибиззатПири барнодил. Мӯйсафеди ситорагарми нуронӣ. Марди зиндагисозу зиндагидӯст. Фарди хоксору боандеша. Мехрубону саховатпеша. Дурандешу ҳалолкор. Хақбину ҳақпараст. Тавонову қавиирода. Маърифатпарвару инсондӯст. Пири барнодили аз таҷрибаи рӯзгор баҳрабурда. Инсоне, ки чандин баҳору хазони зиндагиро паси сар намудаву аз фарозу фуруди он гузашта.

Марде, ки аз дасти сарои фонӣ ҳазорон санги ҷафо бар сараш расидаву лаб ба шикоят накушуда.

Пире, ки чанд маротиба тири ғаму андӯҳ бар ҷигараш расидаву онро сӯрох намуда, вале падари ҷигарсӯхта ҳамаи дарду аламро бо сабру таҳаммул пушти сар намуда.

Оҳ аз дили пурдард набаровард, фарёд накашид, аз мушкилоти рӯзгор наҳаросид, камари ҳиммат баст, зеро медонист: “Чунин аст расми сарои дурушт…».
Камари ҳиммат баст, то панҷ нафар наберагони ятими аз ду писари ҷавонмарг мондаро парасторӣ намояд, хӯронаду пӯшонад ва ба камол расонад.

Ин пири хирад муаллими ахлоқ, собиқадори меҳнат, иршодгари роҳи ҳақиқат, омӯзгори асил Мирзоиззат Вазиров мебошад, ки 70-соли умри бобаракати хешро дар таълиму тарбияи насли наврас сарф намудааст.

Устод Мирзоиззат Вазиров моҳи ноябри соли 1927 дар вилояти Бадахшон дида ба дунёи ҳастӣ кушодааст. Мирзоиззат аз хурдсолӣ пай мебурд, ки дар диёри камзаминаш зиндагӣ кардан мушкил аст, бинобар ин рӯ ба китоб овард. Шавқи китобхонӣ чунон дар дилаш маъво гирифта буд, ки лаҳзае ҳаёташро бе китоб тасаввур карда наметавонист.

Бародаронаш ба китобдӯстӣ шавқи беандоза доштанашро дида, маслиҳат медиҳанд, то донишашро мукаммал созаду ба насли наврас илм омӯзонад, аз олами илму маърифат воқиф гардонад, дарси одамгарӣ ёд диҳад, дар ниҳодашон ҳисси инсондӯстиву ватанпарвариро бедор намояд. Ва чунин ҳам шуд. Устод дар мактаби миёнаи умумии №69-и ноҳияи Роштқалъаи ВМКБ ба сифати омӯзгори фанни математика ба кор қабул карда мешавад.
Масъулияти баланди кордонӣ ва соҳибмаърифат буданашро ба инобат гирифта, ӯро сарвари мактаб таъин менамоянд.

Устод фарзандони мардумро мисли ҷигарбандҳояш дӯст медошт, насиҳатҳои судманд мекард, дар ниҳодашон ҳисси худшиносиро бедор менамуд, илм меомӯзонд, тарбия менамуд, то дар нимароҳи зиндагӣ лолу ҳайрон намонанд ва ба қуллаи мақсуд баромада тавонанд. Ин аст, ки бештари шогирдонаш ин касби пуршарафро соҳиб гардидаанд ва чун устоди соҳибномашон дар ҷомеа мавқеи хешро дарёфтаанд.

Ҳамкасбонаш нақл мекунанд, ки поктинатӣ, ҳимматбаландӣ ва ҳалолкорӣ барин хислатҳои наҷибро аз устод ёд гирифтаанд ва агарчи синну солашон ба ҷое расида бошад ҳам, аз ин пири хирад дар ҳалли ин ё он мушкилоти рӯзгор маслиҳат мепурсанд, кӯмак металабанд.

Устод Мирзоиззат дар Бадахшон хонаи ободе бунёд карда буд. Хамроҳи ҳамсари меҳрубону бовафояш - модари Улфатхоним фарзандони солеҳу солиму бохирадро ба воя расонданд. Хушбахтона умр ба сар мебурданд…

Вале моҳи августи соли 2002-ум ҳангоми рух додани офати табии дар деҳаи Дашти ноҳияи Роштқалъаи ВМКБ бисёр оилаҳо аз хонаву дар маҳрум гардида, бесарпаноҳ монданд. 28 нафар бошандагони деҳа (бо аҳли оила) зери сел монданд. 5 нафар аз маскунони зериселмонда наберагони устод буданд. Ин ҳам зарбаи сахту вазнине буд, ки олами рӯшанро дар назари ин марди зиндадил тира месохт.

Бо супориши Президенти мамлакат, Ҷаноби Олӣ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ноҳияи Бешкент (собиқ) барои 75 хоҷагии аз офати табиӣ зарардида замин ҷудо гардида, барояшон хонаҳои истиқоматӣ сохта шуда, ба муҳоҷирони бадахшонӣ ҳамчун туҳфа тақдим гардиданд.

Маскунони ноҳия муҳоҷирони Бадахшонро хеле хуб пазироӣ намуданд. Ҳар рӯз ба хонаҳояшон омада, аз ҳолу аҳволашон бохабар мегардиданд. Риштаи дӯстӣ мепайвастанд.

Ин аст, ки имрӯз бародарони тоҷику ӯзбек дар ноҳияи Носири Хусрав зери осмони софу беғубор ва муҳити орому осоишта аҳлона, дӯстона ва бародарона умр ба сар мебаранд ва баҳри шукуфоии Тоҷикистони азиз ва пойдории сулҳу суботи кишвари маҳбубамон якҷоя заҳмат мекашанд.

Моҳи ноябри соли 2002-ум устод Мирзоиззат дар мактаби миёнаи умумии №1-и ноҳияи Носири Хусрав ба толибилмон дарс медод. Пайваста китоб мехонд, ҷустуҷӯ мекард, аз илму техникаи пешрафтаи даврони муосир бохабар мегардид. Агарчи таҷрибаи бисёрсолаи кофӣ дошта бошад ҳам, онро боз беҳтару бештар сайқал медод. Кӯшиш мекард, ки дар ҷодаи омӯзгорӣ пешсаф бошад, музаффарият ба даст орад.

Ду писараш - Муҳаббатшоҳ ва Вазир омӯзгор шуда, мисли падари донояшон кордону бомасъулият, хирадманду пухтакор ҳастанд.
Устод соли 2010 сарварии мактаби миёнаи умумии№1-и ноҳия ба уҳда дошта, аз соли 2011-ум то соли 2013-ум дар вазифаи мушовири шуъбаи маорифи ноҳия фаъолият намудааст.

Соли 2014-ум барои ин омӯзгори асил соли бобарор буд. Барои хизматҳои бисёрсолаи бенуқсон дар соҳаи маориф, саҳми арзанда дар таълиму тарбияи насли наврас, тайёр намудани кадрҳои болаёқат ва иштироки фаъолона дар ҳаёти ҷамъиятӣ бо нишони фахрии «Аълочии маорифи Тоҷикистон» қадр карда шуд.

Рисолати мардуми ориф ин аст, ки баҳри дигарон зиндагӣ мекунанд, аз рӯзгори бофароғати дигарон лаззат мебаранд. Ва устод Мирзоиззат Вазиров низ аз зумраи чунин инсонҳост.

Сумангул Асадбекова,
рӯзноманигор аз ноҳияи
Носири Хусрав



Шарҳи хонандагон +

Матолиби дигар:

Умри 70-солаи устод беҳуда нагузашт

Умри 70-солаи устод беҳуда нагузашт

Хабарҳо, Номаҳои Шумо
Зиндаву ҷовид монд ҳар кӣ накуном зист…

Зиндаву ҷовид монд ҳар кӣ накуном зист…

Маориф ва илм
Муаллифи беш аз 70 китоб ва хаттоти машҳур даргузашт

Муаллифи беш аз 70 китоб ва хаттоти машҳур даргузашт

Маориф ва илм
Н. Хусрав. Таҳсили 3528 хонанда дар синфҳои ӯзбекӣ

Н. Хусрав. Таҳсили 3528 хонанда дар синфҳои ӯзбекӣ

Хабарҳо, Маориф ва илм
Ақлимо Давроновна -- омӯзгоре бо ҳарфҳои бузург

Ақлимо Давроновна -- омӯзгоре бо ҳарфҳои бузург

Маориф ва илм, НОСИРҶОН МАЪМУРЗОДА