Дар як сатр
» » Боздошти дузд дар обмурӣ

Боздошти дузд дар обмурӣ

24-05-2018, 13:34

(Вокуниш ба посухи видеоии Шарофиддин Гадоев – ҳамоҳангсози

ҷунбиши «Ислоҳот ва рушди Тоҷикистон»)

Вохӯрии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо аҳли ҷамоатчигии кишвар дар арафаи  моҳи шарифи Рамазон зуҳуроти таконбахшанда дар самти фаъолгардонии аҳли ҷомеа ҷиҳати шинохти моҳияти аслии рукнҳои моҳи шарифи Рамазон, ҷудо намудани хурофот аз дини асил, кушодани чеҳраи хоиноне, ки мехоҳанд ба дин ҷомаи сиёсӣ пӯшонида, онро барои ба даст овардани мақсадҳои нопоки худ истифода баранд, аз ҷониби ҷомеаи  Тоҷикистон ва тамоми равшанфикрон мавриди ҷонибдории амиқ қарор гирифт.

 Суханронии Ҷаноби Олӣ, ки хусусияти таҳлилию илмии аниқ дошта,  ба далелҳои таърихию сиёсии амиқ асоснок карда шуда буд, бори дигар аз он далолат мекунад, ки, воқеан ҳам, имрӯз роҳбарияти олии кишвар бештар аз ҳама баҳри таъмини амнияту субот дар мамлакат ва минтақа  ташвиш доранд. Ин мулоқот ҳар як шунавандаро ба андеша ворид мекунад, ки оё дар сиёсати ҷаҳонӣ дӯстону душманон ҳастанд ва ё манфиатҳо? Посух, албатта, ба ҳамагон маълум аст. Манфиатҳо, ки барои ба даст овардани онҳо душмани гург  пӯсти гӯсфанд ба бар карда, вориди майдони мубориза мегардад. Таъкидҳо ва ишораҳо оид ба нақшаҳои душманонаи «дӯстони мо» дар сатҳхои гуногуни ҷомеа садо дода буданд, вале ҳар дафъа «худкуши бегонапараст» будани мо ба осиёби бегонагон об рехта, андешаҳоро мекӯшиданд ботил созанд. Вале ин мулоқот пардаро аз рӯйи бисёр сирҳо кушод. Нақшаҳои хоинонаро фош кард, то ҷомеа донад, ки дар замони ҷаҳонишавӣ ҳамзабонӣ ва фарҳанги муштарак ҳам қурбони ҳадафҳои геополитикӣ шуда метавонанд. Маҳз ҳамин кушодагӯйиҳо боиси вокуниши тунд, номардона, муғризона ва то якдараҷа беақлона аз ҷониби бархе аз фурӯхташудагон гашта, дар шабакаҳои иҷтимоӣ баҳсҳои зиёдеро ба бор оварда истодаанд.

Ин амали онҳо боздошти дузд дар обмӯриро мемонад, ки соҳиби боғ онро дар ҳолати ногувор боздошт карда бошад. Яъне, лаҳзае, ки шармандагии амиқ ва рӯсиёҳии якумра метавонад на танҳо ба ӯ, балки ба насли минбаъдааш ҳам ҳамчун доғ боқӣ монад.

Ҳарзагӯйии навбатии Шарофиддин Гадоев маҳз ҳамин холатро мемонад. Бале, маҳз ҳарзагӯйӣ, вагарна одами солим, махсусан нафаре, ки имрӯз даъвои адолату озодӣ мекунад, бо шевае суханронӣ мекунад, ки одитарин рӯҳшинос ба ӯ ташхиси «ҷунунӣ»-ро монда метавонад.

Худ бинед, гунаҳкорсозии Пешвои миллат, аз ин гузаштан ба Ислом Каримов, аз ин ба Русия, ки ягон мантиқро дар худ ҷой дода наметавонад, нишонаи он аст, ки, воқеан ҳам, гумроҳӣ нишонаи нокомилии ақл аст. Аз ин баъд чун саги девона дарафтодан ба Ҳасан Асадуллозодаю Саймуъмин Ятимов то як дараҷа девонагии ин «лидери нокомро» собит месозад. Чунин хулоса баровардан мумкин аст, ки минбаъд тамоми арвоҳони гузашта низ дар бадбахтӣ ва гумроҳии онҳо гунаҳкор карда мешаванд.

Боздошти дузд дар обмӯриро беҳуда нагуфтем, зеро имрӯз ин дуздони сиёсӣ, ки мехоҳанд сулҳу ваҳдати моро халалдор намоянд, тайёранд худи Ленинро ҳам дар шикасташон гунаҳкор созанд. Аҷиб аст табиати инсонӣ: шахсе, ки хоинии ӯро тамоми ҷомеа эътироф кардааст, дигаронро хоин мегӯяд. Дар мантиқи мо хоин он касест, ки ба ватан ва миллати худ хиёнат карда, онро ба ивази подоше фурухтааст, на оне, ки ба ивази ҷони худ онро ҳифз намудаасту то ба имрӯз ҳифозат карда истодааст. Ҳайфи ҷавонмардӣ ва футувват, ки дар чунин тоифа хор шуда-асту нолишашон чунон оҷизона ва манфурона аст, ки на раҳм, балки нафратро ба вуҷуд меорад.

Хайр, фарз кардем, ки Шарофиддин Гадоев  нафари (барои шахсият гуфтан виҷдон намебардорад)  адолатҷӯ ва озодипараст. Магар нишонаи адолат сафедро сиёҳ гуфтан аст? Бори туҳмат ба дӯши ҷавонмардон бор кардан аст? Ҳақирӣ ва нотавонии худ-ро гуноҳи дигарон шуморидан аст? Ҳар як шахси одие, ки ба сиёсат кору боре надорад, баъди шунидани суханони Ш. Гадоев як гап мегӯяд: «Э, рӯят сиёҳ, бо ҳамин гапҳоят».

Ин на адолатпешагӣ, балки аҳриманпешагист, ки  бо табиати ғуломонаи худ дигаронро озодӣ меомӯзад. Бале, маҳз табиати ғуломона. Ғуломе, ки иродаи худро ба хотири ким-кадом манфиате фурӯхтаасту имрӯз гоҳ худро ба Гурӯҳи 24 мезанаду гоҳ бо озодандешони беандеша пайваст шудан мехоҳад, гоҳе даъвои ватану миллат мекунад. Шарм аст, вақте хоин ватан мегӯяд. Айби кас меояд, вақте чунин тоҷике даъвои миллат мекунад.

Бузургон дуруст гуфтаанд, ки айбу ҳунари кас дар суханрониаш маълум мешавад. Оре, сухан дар вуҷуди инсон ҷон аст. Суханронии Гадоев  нишонаи он аст, ки ӯ на аз донишҳои сиёсӣ, на аз мантиқи баён, на аз фарҳанги суханварию андешаи комили инсонӣ бархӯрдор аст. Ба ҷойи ин ҳама ҷунуниҳо, беҳтараш талоши омӯзиш кун, то ақлатро комил кунӣ. Ақл, ки комил шуд, роҳат равшан мешавад ва худат хатоятро мефаҳмӣ. Вагарна, вой бар ҳолат. Дониста бош, ки шеваи мубориза ҳам фарҳанг мехоҳад, вагарна  бефарҳангӣ  шикасти амиқро ба пеш меорад.

Маликаи Тоҳир,

коршинос


Шарҳи хонандагон +
18 avr. 2013 .s dEnfantsObГ©sitГ©. Association Belge des patients obГЁses et en surpoids . promenade en car (1X/an), repassoutien aux professeurs (prГ©vention et pendant la maladie dun Г©lГЁve). 12690 kyste de l'ovaire dermoГЇde" Rappelons pourtant que le droit des enfants Г  ne pasdu cours de la vie, dans la suite de la petitesont le trop peu comme le trop qui doiventtraumatique est un Г©lГ©ment de vulnГ©rabilitГ© supplГ©mentaire Г  prendrecompte.
5 июн 2018 00:01

Матолиби дигар:

Об - сарчашмаи ҳаёт

Об - сарчашмаи ҳаёт

Номаҳои Шумо
Замин ҳам ном медиҳаду ҳам нон

Замин ҳам ном медиҳаду ҳам нон

Арсаи кишоварзӣ, НИЗОМИДДИН ИСОЕВ
А. Холиқзода: «бузургтарин неъмат барои ҳар як миллат  оромии ҷомеа аст»

А. Холиқзода: «бузургтарин неъмат барои ҳар як миллат оромии ҷомеа аст»

Ҳаёти иҷтимоӣ
Ақидаҳои дуруғини бадхоҳони миллат ва давлатро бинед!

Ақидаҳои дуруғини бадхоҳони миллат ва давлатро бинед!

Сиёсат
Тасдиқи рамзи «соли рушди  Сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ»

Тасдиқи рамзи «соли рушди Сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ»

ҲУНАРҲОИ МАРДУМӢ, Ҳаёти иҷтимоӣ